Alles over Aalburg...

Column

Juffrouw Harixgat (woensdag 7 maart 2018)

Afbeelding bij Column: Juffrouw Harixgat

Wie op de website van Aalburg op zoek gaat naar informatie over toerisme en recreatie wordt doorverwezen naar de website van VVV Altena Biesbosch ofwel Biesbosch Linie.

Helaas wordt de bezoeker van Aalburg daar geconfronteerd met een vrijwel witte vlek als hij daar op zoek gaat naar natuur in het zuidoostelijk deel  van Altena. Het schitterende Pompveld wordt nog wel genoemd maar dat is natuurlijk niet de enige mooie natuur in Aalburg. De omissie valt de VVV wellicht niet eens te verwijten want natuur en cultuur zijn in Aalburg nu eenmaal minder spectaculair dan de Biesbosch of de vesting Woudrichem. Gelukkig kent de site ook het thema “Droomlinie” waar je in een van de B&B’s weg kunt dromen over al dan niet bestaande routes langs de ingetogen schoonheid van Aalburg.

Zo’n droom zou kunnen beginnen op de Wijkse Bol, al vele jaren genoemd in allerlei toekomstplannen en  beleidsstukken. Nu de zand- en grindopslag weg is kunnen er concrete plannen worden gemaakt. In combinatie met de jachthaven en de aanlegsteiger voor rondvaartboten moet daar toch iets moois van te maken zijn.
Geen megalomane ideeën over uitbreiding van de jachthaven of “wonen aan de rivier” maar kleinschalig, bijvoorbeeld uitbreiding naar een volwaardig Toeristisch Overstap Punt of  in de vorm van een Natuurpoort waarbij samen met de nabijgelegen horeca een gastvrije ontvangst voor toeristen en recreanten wordt gecreëerd. Fietsroutes staan al aangegeven en er is ook al een informatiebord met wandelroutes over de Wijkse Waard en richting het dorp Aalburg. Die laatste route op het informatiebord klopt overigens niet met de werkelijkheid; prikkeldraad en bordjes “Verboden Toegang” zorgen er voor dat de wandelaar een van de mooiste plekjes van Aalburg mist. Met wat geld en goede woorden zou daar toch een mouw aan te passen moeten zijn!
Ook zou die route langs het archeologisch monument op de Kolkenwaard kunnen gaan. Nu niet meer dan een verhoging in de uiterwaarden, maar vroeger een motte burcht die volgens historici in 1148 is gesticht door Vulfardus de Alburg.
Volgens wellicht minder betrouwbare geschiedschrijvers zou de laatste bewoonster een zekere Vrouwe Harix zijn geweest die “door schippers en luysluyden” ook wel betiteld werd als juffrouw Harixgat.
Bij de geschiedenis van Aalburg hoort onverbrekelijk ook het eeuwenoude kerkje, sereen rustpunt achter de dijk.
Voor wandelaars die dan al op de terugweg willen of de boot moeten halen is er nog molen “De Twee Gebroeders” waar het biologische graan voor de nabijgelegen bakkerij wordt gemalen.

Voor de fanatieke wandelaars (of fietsers) zijn er nog legio andere mogelijkheden, bijvoorbeeld langs waterkering “de Kromme Nol” en misschien een uitstapje naar Heusden of Nederhemert-Zuid.

Ook de gerestaureerde windmotor langs de Bergsche Maas is een prachtig voorbeeld van cultuurhistorie maar ook daar geldt dat de bereikbaarheid via de uiterwaarden verbeterd moet worden.
Of door naar de Witte Molen en de nostalgie van de volledig ingerichte noodwoning uit de jaren na de oorlog. Daarna over dijk- en dorpslinten, door polders, langs het Pompveld…

Het is er nu al mooi, maar met wat aanpassingen valt er voor de fijnproever nog veel meer te genieten in Aalburg.
Ook zonder juffrouw Harixgat!

Kees de Waal

Kees de Waal

Kees de Waal


Kees de Waal

Kees de Waal

 

Zoveel hoofden, zoveel zinnen...
De column op Aalburg.net verhaalt over wat mensen bezighoudt.
Verschillende onderwerpen, wisselende schrijvers.

(De standpunten van de schrijvers vertegenwoordigen niet per se de visie van de redactie.)