Alles over Aalburg...

Column

Broddelwerk (maandag 18 maart 2013)

Afbeelding bij Column: Broddelwerk

Ineens sloeg de vlam in de pan. Colleges van de Altenagemeenten schakelden een hogere versnelling in en het samenwerkings-, samenvloeiingproces kreeg ineens meer vaart. Maar plotsklaps werd er op de rem getrapt tot grote verbazing van de gemeenteraden, die als passagiers in het voertuig zaten. Waarom stoppen we ineens, riepen ze in koor. Gas geven !

Maar een afdoend antwoord van de colleges kwam er niet. Mogelijk maakt deze rijstijl deel uit van het tactisch concept van stuurgroepen en colleges. Immers, uit alle onderzoeken tot nu toe blijkt, dat er eigenlijk geen duidelijk draagvlak in de bevolking aanwezig is voor het maken van één Altena gemeente. Evenmin is er draagvlak voor vergaande samenwerking. Dus tactisch laveren is geboden voor de colleges, die niet onder stoelen of banken steken, dat zij voor vergaande samenwerking/samenvloeiing zijn.

Persoonlijk ben ik niet zo rouwig om deze nieuwe vertraging in het proces. Volgens mij is er onvoldoende onderbouwing voor de noodzaak tot samenwerking/samenvloeiing en is tevens onvoldoende uitgezocht hoe deze samenwerking/samenvloeiing dan handen en voeten zou moeten krijgen. Misschien is het deze onduidelijkheid, die een helder draagvlak in de bevolking onmogelijk maakt. Colleges en gemeenteraden zullen dus met een motivatie moeten komen waarom samenwerking dan wel nodig is en welke samenwerking waarom de voorkeur verdient. En dat is tot nu toe broddelwerk gebleken.

Noodzaak samenwerking
Het is onmiskenbaar zo dat Den Haag veel taken naar de gemeenten delegeert. Velen menen, dat een schaalvergroting nodig is om deze taken aan te kunnen. Minister Plasterk loopt zelfs al voor de muziek uit en roept dat een gemeente minimaal 100.000 inwoners zou moeten hebben om dat allemaal aan te kunnen. Een algemene kreet van de minister die helemaal geen hout snijdt. Me dunkt dat er minimaal een goede inventarisatie van de werkzaamheden nodig is om te kunnen bezien hoe deze georganiseerd moeten gaan worden en of een schaalvergroting nodig is voor de uitvoering van deze taken. Ook kan er dan meer gezegd worden over de mate van schaalvergroting. Tot nu toe komen zowel de colleges als de gemeenteraden niet verder als algemene kreten in de trant van: “Er komt veel werk op ons af en dat kan alleen maar met schaalvergroting worden opgelost.”

Dat klinkt aardig, maar is absoluut onvoldoende motivatie voor zo een ingrijpende operatie als samenwerken en/of samenvloeien.

Er komen bij samenwerken/samenvloeien ook andere aspecten aan de orde. Zo rijst de vraag hoe inwoners een mega gemeente zullen ervaren. De afstand gemeente – burger en politiek – burger wordt nu al door veel mensen als te groot ervaren. Bij een samenvloeiing van gemeenten worden deze afstanden alleen maar groter. De betrokkenheid van de inwoners bij het wel en wee van de gemeente wordt daardoor geringer. Het kan niet anders zijn dan dat het service niveau naar de inwoners toe ook zal verminderen. Terecht merkt Pieter Duijzer in een recente column op Aalburg.net daar over op, dat de samenvloeiing van de politie een prima voorbeeld is hoe het zal gaan verlopen. Eerst was er de geruststelling dat het met de serviceverlening dicht bij de mensen goed zou gaan. Moet je nu eens kijken!

Politieke tegenstellingen
De lokale politiek, met name in Aalburg, heeft de laatste jaren nu niet bepaald zijn best gedaan de indruk te wekken, dat zij bezig waren met het algemeen belang. Daarvoor was het gekissebis te talrijk en te veel gebaseerd op partijpolitieke spelletjes. En nu moet deze politiek zich uit gaan spreken over samenwerking en/of misschien zelfs wel samenvoeging. In het laatste geval moet de politiek er zelfs   rekening mee houden de eigen status, zeg maar het eigen baantje, kwijt te raken.

Politieke spelletjes spelend beslissen over je eigen toekomst. Dan is echter de consequentie, dat er - ongeacht welke beslissing wordt genomen – een zweem van partijdigheid en eigen belang boven het besluitvormingsproces blijft hangen.

Dit vermoeden wordt versterkt, omdat inspraak van de inwoners categorisch wordt geweigerd door… de politiek. Alleen mondjesmaat georganiseerde inspreekavonden voor geselecteerde groepen geven gelegenheid tot iets wat lijkt op inspraak. De inspraak wordt echter gestroomlijnd door de organisator van die avonden… de gemeenten. Begrijpelijk die gemeentelijke en politieke sturing. Aan een goed besluitvormingsproces komt dit echter niet ten goede. Inwoners zouden een zuiver besluit kunnen nemen zonder aanzien des persoons. Dat lijkt me in een gevoelig en belangrijk proces als dit van groot belang.

BAB, PvdA, CDA en CU hebben inmiddels hun voorkeur publiekelijk uitgesproken. Dat is in ieder geval duidelijk. Maar motieven voor de gemaakte keuzes worden door deze vier partijen niet onderbouwd met argumenten. Ik verwacht niet, dat de andere partijen wél hun keuze goed en begrijpelijk zullen onderbouwen. Daarvoor zijn de politieke en persoonlijke belangen te groot.

Als voorbeeld: de PvdA motiveert niet verder dan 'Met een herindeling zijn we het beste voorbereid op de toekomst en daarmee op het welzijn van de inwoners van ons gebied.'

BAB motiveert haar keuze als volgt: “We zien geen noodzaak om te gaan fuseren met Woudrichem en Werkendam, al willen de ambtenaren dat wel. Aalburg kan zijn taken in het algemeen goed aan, ook na het overhevelen van allerlei taken door Den Haag, al kunnen sommige zaken beter.”

ChristenUnie spant de kroon. Zij willen gewoon een besluit voor de zomervakantie als daar voldoende draagvlak voor is in de raad.

Stuk voor stuk algemene motivaties voor een zeer belangrijke beslissing. In ieder geval laat geen van deze partijen zich ook maar iets gelegen liggen aan de opvattingen onder de inwoners.

De komende maanden worden spannend. Blijft Aalburg zelfstandig, wordt er samengewerkt of verdwijnt Aalburg van de gemeentelijke kaart? Wie het weet mag het zeggen.

Jaap Budding
Inwoner Aalburg

CeeJee

CeeJee


CeeJee

CeeJee

 

Zoveel hoofden, zoveel zinnen...
De column op Aalburg.net verhaalt over wat mensen bezighoudt.
Verschillende onderwerpen, wisselende schrijvers.

(De standpunten van de schrijvers vertegenwoordigen niet per se de visie van de redactie.)